Twee hoofdtakken van economische analyse

Economie kan lijken alsof het een obscuur onderwerp is, omdat je niet de kans hebt gehad om het veel te bestuderen, maar delen ervan kunnen heel begrijpelijk zijn. Een eenvoudige definitie van economie is de studie van hoe mensen hulpbronnen gebruiken, vooral beperkte hulpbronnen.

Tip

Economische analyse is meestal verdeeld in twee hoofdtakken: micro-economie en macro-economie. Micro-economie bestudeert hoe individuele mensen en bedrijven functioneren in specifieke situaties, terwijl macro-economie bestudeert hoe de hele economie van een natie, of zelfs van de wereld, functioneert.

Een eenvoudige definitie van economie

Verschillende experts bieden misschien verschillende exacte definities van economie, maar meestal krijg je, als je om een ​​eenvoudige definitie van economie vraagt, iets over hoe mensen hulpbronnen gebruiken, gegeven bepaalde prikkels. Economen kunnen bijvoorbeeld bestuderen wanneer mensen de neiging hebben om geld te sparen of uit te geven, hoe huizenprijzen reageren op veranderingen in bestemmingsplannen of hoe de economie wordt beïnvloed door nieuwe bestedingsmechanismen zoals creditcards of bitcoin.

Economie kan vaak overlappen met andere sociale wetenschappen, zoals sociologie, politieke wetenschappen en psychologie, en sommige wiskundige en onderzoeksinstrumenten, zoals statistische analyse en enquêtes, kunnen van discipline tot discipline hetzelfde zijn.

Micro-economie begrijpen

Micro-economie is de tak van economie die zich bezighoudt met hoe individuen, inclusief mensen en bedrijven, reageren op economische omstandigheden. Zo valt de vraag welke prijzen ervoor zorgen dat mensen overschakelen van het kopen van rundvlees naar kip onder de micro-economie, net als de vraag of bepaalde rentetarieven ertoe zullen leiden dat individuele bedrijven meer mensen aannemen.

Sommige micro-economie is gericht op productie, dat wil zeggen de overgang van middelen van de ene vorm naar de andere, zoals in een fabriek of kantoor. Arbeidseconomie valt over het algemeen ook onder micro-economie, omdat men begrijpt wat werknemers en hun werkgevers motiveert en leidt tot aanwerving, ontslagen en loonsveranderingen.

Omdat micro-economie gericht is op onderwerpen die veel ondernemers na aan het hart liggen, wordt het vaak als directer bruikbaar en minder abstract beschouwd dan macro-economie, die naar de economie in het algemeen kijkt.

Wat is er betrokken bij macro-economie

Macro-economie kijkt daarentegen naar de economie als geheel. Dat omvat onder meer proberen te begrijpen wat de conjunctuurcyclus drijft van hoogconjunctuur naar neergang, of van groei naar recessie, en wat de controle heeft over overkoepelende economische indicatoren zoals het bruto binnenlands product, werkloosheid en inflatie.

Om die redenen leent macro-economie zich minder voor experimenten dan voor micro-economie, en de wetenschap heeft zich in sommige opzichten langzamer ontwikkeld.

Macro-economie kan daarom van nut zijn voor studenten geschiedenis, die proberen te begrijpen waarom bepaalde landen op verschillende tijden floreerden, en voor politici en centrale bankiers op plaatsen zoals de Federal Reserve die de economie naar de toekomst willen sturen.